Adempauze

Beste lezers

cropped-3883425-11.jpgcropped-3883425.jpg3883425-1

Ik heb even een adempauze in gelast. Elke week een of meerdere blog schrijven kost de nodige planning en aandacht. Mijn aandacht en energie kan ik op dit moment beter even aan mijn man en mezelf besteden. Mijn man heeft namelijk onlangs een hartinfarct gehad. Een milde weliswaar maar de schrik zat er even goed in. Hoewel de onderwerpen voor de komende blogs mij hoofd in schieten bijvoorbeeld de  extra kosten die je maakt door de ziekte. Neem alleen al het parkeergeld bij het ziekenhuis. De extra bijdrage aan de zorgkosten. Het kiezen voor een veranderd eetpatroon om zo gezond mogelijk te leven. En wat de jaren stress die we achter onze rug hebben gehad met onze gezondheid hebben gedaan. Onderwerpen genoeg op te noemen die allemaal gerelateerd zijn aan de schuldsanering en de bijbehorende stress. Dus mijn komende stop zit niet in een gebrek aan onderwerpen maar is gelegen in de tijd en de inspanning die het schrijven van een interessant en goed verhaal met zich mee brengt. Met regelmaat vraag ik me daarbij af of ik die energie die ik nu in het schrijven stop niet zou gaan stoppen in het opzetten van een bedrijf.  Ik kan immers als ik uit de schuldsanering kom weer verder gaan waar ik ooit noodgedwongen mee ben moeten stoppen. Namelijk een bedrijf in het ontwikkelen van trendanalyses en designs.

Het hartinfarct heeft namelijk wel gezorgd voor de grote schrik. Stel dat het fout was afgelopen hoe zou ik er dan voor staan? Niet zo geweldig. Na jaren een eigen bedrijf te hebben gehad is er geen pensioen. Nu heeft mijn man wel een baan maar ook daar krijgt hij geen pensioen. Dat houdt dan in dat ik voor de rest van mijn leven in de bijstand zou komen. Dan zou ik nog minder te besteden hebben als ik nu heb. En dan zonder de gedachte dat ik over anderhalf jaar het veel beter zou hebben. Dat is dan een heel ander gevoel dan ik nu heb. Nu denk ik, nog anderhalf jaar en dan kan ik ruimer gaan leven. Ik ben heel zuinig nu. Ik koop bijvoorbeeld geen kleding want ik wil het doen met wat ik nu heb en pas wat aanschaffen als ik  uit de schuldsanering ben.

Zeker ik solliciteer en wie weet gebeurd er nog eens wonder en word ik aangenomen. Maar mijn nuchterheid vertelt mij dat die kans minimaal is. Dus als ik nog een arbeidsproductief leven wil gaan hebben met een eigen bron van inkomsten zal ik toch weer een eigen bedrijf moeten gaan opzetten. En daar heb ik energie voor nodig. En ga ik de komende weken eens goed nadenken of ik extra energie over heb om deze blog te blijven vullen.

Email this to someoneShare on Facebook

17 gedachten over “Adempauze

  1. Ook ik ben hartpatiënt, voor vijf jaar terug
    een hartstilstand gehad en ben vijf keer
    gereanimeerd heb stands geplaats gekregen
    drie in totaal al eerder een en later de andere twee.
    Maar ik ben dankbaar dat ik nog steeds goed ben en
    wel rustiger aan moet doen. Maar ik kan alles doen en voel
    me goed.

  2. dag,

    Ik wil je heel veel sterkte toewensen! Hoop dat je man mag opknappen.
    Verder heb ik je blogs altijd met veel interesse gelezen. Heel veel succes voor de toekomst.
    Met hartelijke groet,
    Reina

  3. Oh Aafke, wat zullen jullie geschrokken zijn! Kan me voorstellen dat je nu inderdaad iets anders aan je hoofd hebt dan bloggen.
    Ik hoop dat je man snel weer opknapt en dat de rust terugkeert in jullie leven. Heel veel sterkte!

  4. Wat een schrik! Echt heel naar zeg, zo’n hartinfarct, ook al was het maar een milde. Sterkte daarmee!
    Ik kan me heel goed voorstellen dat het je aan het denken heeft gezet. En dat je ook niet weet of je verder wil gaan met deze blog. Voor je lezers hoop ik van wel, ik denk dat je hele goede stukjes schrijft, die mensen helpen en ook aan het denken zetten. Tegelijkertijd moet het je niet zoveel tijd en moeite kosten dat je niet meer aan je eigen toekomstplannen toekomt inderdaad. Heel veel succes met het nemen van een beslissing in ieder geval.

    1. Hoi Marjolein,
      Inderdaad daar ben ik over aan het nadenken. Als kind had ik die grootste plannen al. Zou het er dan nu toch van gaan komen? Zou jij bereid zijn om mee te denken?

  5. Wat een nare gebeurtenis, voor je man en voor jou ook.
    Mooi dat je er ook iets positiefs weet uit te halen ‘wil ik zo wel wel verder’.

    Ik lees je blogjes graag en mijn indruk is dat je intelligent ben en mentaal sterk. Daarom denk ik ook dat je deze nare situatie goed oppakt waardoor je er iets moois uit kan komen. Als je het nu voorbereidt dan kun je beginnen zodra je weer voor jezelf ‘mag’ beginnen. Ik hoop wel dat je erover blijft schrijven. Ik lees je stukjes graag.
    Groetjes, Astrid C.

Laat een reactie achter op Petra Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.