Categorie archief: schuldsanering algemeen

stress in en uit de schuldsanering

Sterk na stress in en uit de schuldsanering

Sterk na stress, hoe sterk ben jij?

Als je eindelijk in de schuldsanering of WSNP terecht komt heb je al een zwaar traject achter de rug. Mijn ervaring is dat je dan regelmatig een geweldige stress hebt ervaren. Je hebt je grote zorgen gemaakt. Hoogst waarschijnlijk heb je net als ik nachten lang wakker gelegen. Lees verder Sterk na stress in en uit de schuldsanering

schaamte

Trots in de schuldsanering

Trots in plaats van schaamte

“Wat knap zeg, dat jij  zegt dat je in de schuldsanering zit.” Een uitspraak die ik veel hoor maar niet meer kan begrijpen. Of wil begrijpen.

Deze uitspraak zeg meer over haar vooroordelen over mensen met schulden dan over hoe knap het is dat ik het vertel. Lees verder Trots in de schuldsanering

Jongeren met schulden depressief

Jongeren met schulden depressief: zelfdoding onder jongeren neemt toe.

Hoe je in de schulden bent gekomen doet er niet toe. Maar het effect van het hebben van schulden is voor iedereen hetzelfde. Het tast je welzijn aan. Daarmee bedoel ik dat je gezondheid er op achter uit gaat. De stress die gepaard gaat met schulden houden je uit de slaap. En slecht slapen tast je humeur aan. De spanningen hebben effect op de relatie met je huisgenoten. En ga zo maar door. Je kunt zelf wel invullen wat het effect van jouw schulden op jouw levensplezier is. Depressiviteit ligt op de loer.

Lees verder Jongeren met schulden depressief

Ervaringsverhalen in de schuldsanering schaars

Ervaring in de schuldsanering of WSNP

Voorjaar! Nieuwe kansen

 

Beste lezers,

Al weer maanden geleden had ik eigenlijk besloten om te stoppen met deze website. Ik vond de verhouding tussen wat ik er in stopte en wat ik er voor terug kreeg te minimaal. Maar door de rust die ik heb genomen heb ik de tijd gekregen om na te denken waarom ik eigenlijk ben gaan schrijven. En de reacties van lezers hebben bij mij een vernieuwde drive te weeg gebracht. Ik heb een aantal reacties van lezers gehad die me erg raakte. En precies de spijker op de kop sloegen waarom ik ooit begonnen ben met deze website. Dat is dat ik over mijn eigen ervaring schrijf. Ik weet hoe het is om langzaam maar zeker af te glijden naar de schuldsanering. Ik weet  nog hoe de stress je de strot afknijpt in de tijd voordat het doek uiteindelijk valt. Dat begrip kan je alleen voelen en uitstralen als je het zelf hebt meegemaakt. Naar die ervaringen was ik op zoek toen ik zelf in de problemen kan.

Hoe is het in de schuldsanering?

Meer nog dan alles wilde ik weten hoe het was om in de schuldsanering te zitten. Is het werkelijk zo vreselijk als ik steeds las. Hoeveel geld heb ik dan nog. En wat mag ik houden? Hou ik alleen nog een tafel en stoelen over? Ik was echt heel erg bang dat ik uiteindelijk onder de brug zou moeten slapen of bij mijn vrienden op de bank. Maar ik was niet alleen en vrienden hebben maar 1 bank. Geen zes die ik nodig zou hebben voor manlief en kinderen.

Hoe verging het mij

Ik ben uiteindelijk pas in de schuldsanering terecht kunnen komen na de verkoop van mijn huis. Drie keer in twee jaar ben ik verhuisd. Ik ben begonnen op een camping en daarna naar een kleine flat in het centrum verhuisd. Nu na twee jaar in de schuldsanering woon ik op mijn 56-st jaar in een senior woning. Klein maar met tuin. De kinderen waren toen wij uit onze koopwoning vertrokken zo’n beetje allemaal tegelijkertijd op kamers gegaan. Dat was wel even lastig. Ik voelde me daardoor extra ontheemd.  Want met zijn allen bij ons logeren was bijna niet mogelijk. Daar maakte ik me dan weer heel druk om. Voelde me schuldig en verdrietig omdat het niet mijn keuze was en het heel onnatuurlijk voelde. In praktijk komen de kinderen nooit gezamenlijk en heb ik tijd voor elk kind individueel en dat is heel prettig. Leuk voorbeeld hoe een nadeel tot een voordeel werd.

Financieel

Ik leef nu in de schuldsanering op bijstandsniveau. Dat is niet erg. Het vraagt wel heel veel discipline. Ook een goed overleg met mijn man. Want een financiële planning maak je samen. Ik probeer te leven van vijftig euro in de week voor huishoudelijke boodschappen. Als ik dat doe dan hou ik geld over voor kleding/schoenen in de uitverkoop. Ik koop alleen kwaliteit zodat mijn investeringen voor de lange termijn zijn. Ik kan sparen voor mijn eigen zorgbijdrage en of iets anders. Maar alleen als ik me strak aan mijn financiële planning hou. Uiteindelijk heb ik natuurlijk wel mijn huis, auto moeten verkopen. Maar ze zijn nooit in mijn huis komen kijken. En mijn minimale sieraden heb ik kunnen houden. Wel heb ik heel veel weg moeten doen omdat ik de helft kleiner ben gaan wonen. En dan ook nog meubels weg moeten doen omdat ze te groot waren. Dat hele proces van inkrimpen en spullen weg doen was pijnlijk. Ik heb mijn hart kunnen ophalen aan alle minimaliseringsgoeroe’s die kiezen immers bewust voor ontspullen. Daarmee voelde ik me gelijk heel trendy en milieubewust. En mijn Tiny house is nu  groot genoeg.

Werkstress en dan?

consulting-1739639_1920

Het is deze week, de week van de werkstress.

De week van de werkstress. Ik moet daar altijd een beetje om lachen. Al die weken van….  Ik heb echt niet in mijn agenda staan wanneer de week van de krant is, de week van de ondernemer, de week van veiligheid, vrouw, respect, pijn hoogbegaafdheid enz. Het is dus altijd maar een toevalligheid dat ik hoor dat de week waarin in dan ben een bijzondere week is. Dat merk ik vaak alleen als ik in de auto zit en de radio 1 , aan heb en het continue gaat over een bepaald onderwerp.  Ik rij amper meer in de auto dus het is echt een toevalligheid als ik mee krijg welke week het is.

heavy-934552_1280

Maar goed zoals jij misschien al lang weet, is het  deze week de week van de werkstress. En wordt er aandacht besteed aan een burn-out.  Professor Erik Scherder geeft in een uitzending op radio 1 uitleg over wat  werk stress in je hersenen met je doet. En dat is niet mis. Ik schreef er al eerder over maar door de invloed van stress veranderd de hoeveelheid hormonen in je hoofd. Immers bij stress is het een natuurlijke reactie om te vluchten. Die verhoogde stresshormonen in je lichaam zorgen er voor dat je maar aan 1 ding kunt denken. Namelijk wegrennen of vechten. En daar zit de angel dan ook. In sommige situaties kun je niet vluchten of vechten en zijn de hormonen niet geschikt voor de situatie waarin je zit. Maar zorgen nog steeds voor die vernauwde focus.

En daarom zou je kunnen zeggen dat je door langdurige stress dommer wordt. En dat herken ik. Bij de extreme stress die ik in mijn leven heb gehad merkte ik dat ook. Ik kreeg moeite om alles op een rij te krijgen en moest mezelf dwingen om bij de les te blijven. En dat is nu tevens een van de problemen bij mensen met schulden. Eigenlijk zijn deze mensen doorlopend in een staat van paniek. En we weten allemaal dat angst een slechte raadgever is.

Nu terug naar de week van de werkstress. Ik heb in het verleden een burn-out gehad. Niet door werk stress maar doordat ik zwaar overbelast was door alle heftige gebeurtenissen in mijn leven. Ik heb toen veel gelezen over burn-out / overspannenheid en daar had ik veel aan. Vandaar dat ik onderstaande tips door wil geven. Ook al heb je geen werk, dan kun je toch veel aan deze tips hebben.

http://www.nporadio1.nl/de-ochtend/onderwerpen/383111-een-leuker-leven-na-je-burn-out

http://www.duurzameinzetbaarheid.nl/weekvandewerkstress

http://www.duurzameinzetbaarheid.nl/187672/20161109_DI_99_oplossingen.pdf?v=2

Ziek zijn in de schuldsanering

medications-257344_1920

Je hoopt natuurlijk dat het nooit gebeurd. Ziek worden. Als je in de schuldsanering zit, of weinig inkomen hebt wil je dat al helemaal niet. Want ziek worden kost geld. Niet alleen wordt je eigen bijdrage aangesproken maar ook meerder kosten vliegen je om de oren. Ik had het natuurlijk allemaal op moeten schrijven. Daar zou ik dan wel de sier mee kunnen maken. Want het zou bewijzen hoe gestructureerd ik met geld om ga. Maar helaas als de zorgen de deur in stampen gaat de rust en discipline er een beetje af. Ik heb om de financiën in de hand te houden een heel simpele regel. Ik besteed zeventig euro in de week aan mijn huishouden. Daarvan gaat al twintig euro af aan honden eten. (Een guilty pleasure erfenis uit rijkere tijden). Het zij zo.

Met deze eenvoudige manier heb ik het prima kunnen redden. Want door dit uit te geven kon ik nog sparen en heb ik mijn en mijn mans eigen risico altijd achter de hand kunnen houden. Ook kon ik af en toe onverwachtse uitgave zonder zorgen opvangen.  Maar nu is mijn man ziek geworden en is in een klap de eigen bijdrage opgesoupeerd. Ook ik heb van de week weer zes buisje bloed af laten nemen. Mijn stresslevel was weer behoorlijk gestegen en zoals eerder in het verleden ging dat gepaard met een stijging van de bloeddruk.

Oei en daarmee is mijn eigen bijdrage ook aangesproken. En dat geeft mij een onbehagelijk gevoel. Ik vond het wel lekker dat ik zoals vorig jaar het gehele bedrag van de eigen bijdrage al had en mijn spaargeld over had.  Dat betekende concreet inslaan in de uitverkoop. Nieuwe schoenen voor mij en voor mijn man. Dat zit er nu aan het einde van dit jaar niet meer in. Er zal nu niets meer over zijn.

Het is overigens niet alleen de eigen bijdrage die het ziek zijn ons kost. Parkeergeld om de auto bij het ziekenhuis te parkeren is ook een hoge kostenpost. Zal maar niet uitweiden hoe schandelijk ik het vind om daar parkeergeld te moeten betalen. Er is ook een  pyjama broek gekocht.  Ook zo’n eenmalige kostenpost waar je niet onder uit kan. Hij voelde zich toch licht ongemakkelijk zonder.Joggingbroek totaal uit vorm en zo’n slobberende te korte broek gaf hem een onbehagelijk gevoel. Kon ik me voorstellen. Je hoeft er niet als een sloeber uit te zien. En voor tien euro is de  pyjama broek snel gekocht. Het infarct is natuurlijk wel een waarschuwing. Stress kan immers een oorzaak zijn.  Dus genieten maar van het leven en met het mooie weer dat er toen was hebben we een terrasje gepakt. En ja, daar gingen we weer in de fout. Iets lekkers bij de koffie kon er ook nog wel vanaf. En een bosje bloemen vond ik ook niet overdreven. En een kaartje … en een gezonde doch iets duurdere maaltijd heb ik ook gekookt.

We zijn nu vier weken verder. We weten nog steeds niet wat de oorzaak van het infarct is geweest. De zorgen die gepaard gaan met onzekerheid zijn groot. We hebben ons wel voorgenomen om meer leuke dingen te gaan doen. Meer aandacht aan leven te geven en niet alleen maar te overleven. En er zijn zat leuke dingen te doen die geen geld kosten. Zo waren we afgelopen weekend in Venray op het Sint Anna terrein. Daar konden we gratis boeken halen die gedoneerd zijn door mensen die hun boeken een tweede kans willen bieden. Je kunt daar je eigen boeken inleveren en als je wilt andere meenemen.  Geweldig initiatief. Je kunt daar ook koffie en thee drinken voor 0,25 cent! Wat een opsteker. Ik heb tuinboeken mee genomen en een kookboek en een leesboek. Mijn man vond een boek over massage technieken bij stress. Nooit verkeerd. Ik bied me aan als oefenobject. Is nog goed ook voor hem blijft hij lekker actief.  Als ik dan helemaal ontstresst zal ik hem ook masseren.

http://leescafe-st-bernard8.webnode.nl/

 

 

Adempauze

Beste lezers

cropped-3883425-11.jpgcropped-3883425.jpg3883425-1

Ik heb even een adempauze in gelast. Elke week een of meerdere blog schrijven kost de nodige planning en aandacht. Mijn aandacht en energie kan ik op dit moment beter even aan mijn man en mezelf besteden. Mijn man heeft namelijk onlangs een hartinfarct gehad. Een milde weliswaar maar de schrik zat er even goed in. Hoewel de onderwerpen voor de komende blogs mij hoofd in schieten bijvoorbeeld de  extra kosten die je maakt door de ziekte. Neem alleen al het parkeergeld bij het ziekenhuis. De extra bijdrage aan de zorgkosten. Het kiezen voor een veranderd eetpatroon om zo gezond mogelijk te leven. En wat de jaren stress die we achter onze rug hebben gehad met onze gezondheid hebben gedaan. Onderwerpen genoeg op te noemen die allemaal gerelateerd zijn aan de schuldsanering en de bijbehorende stress. Dus mijn komende stop zit niet in een gebrek aan onderwerpen maar is gelegen in de tijd en de inspanning die het schrijven van een interessant en goed verhaal met zich mee brengt. Met regelmaat vraag ik me daarbij af of ik die energie die ik nu in het schrijven stop niet zou gaan stoppen in het opzetten van een bedrijf.  Ik kan immers als ik uit de schuldsanering kom weer verder gaan waar ik ooit noodgedwongen mee ben moeten stoppen. Namelijk een bedrijf in het ontwikkelen van trendanalyses en designs.

Het hartinfarct heeft namelijk wel gezorgd voor de grote schrik. Stel dat het fout was afgelopen hoe zou ik er dan voor staan? Niet zo geweldig. Na jaren een eigen bedrijf te hebben gehad is er geen pensioen. Nu heeft mijn man wel een baan maar ook daar krijgt hij geen pensioen. Dat houdt dan in dat ik voor de rest van mijn leven in de bijstand zou komen. Dan zou ik nog minder te besteden hebben als ik nu heb. En dan zonder de gedachte dat ik over anderhalf jaar het veel beter zou hebben. Dat is dan een heel ander gevoel dan ik nu heb. Nu denk ik, nog anderhalf jaar en dan kan ik ruimer gaan leven. Ik ben heel zuinig nu. Ik koop bijvoorbeeld geen kleding want ik wil het doen met wat ik nu heb en pas wat aanschaffen als ik  uit de schuldsanering ben.

Zeker ik solliciteer en wie weet gebeurd er nog eens wonder en word ik aangenomen. Maar mijn nuchterheid vertelt mij dat die kans minimaal is. Dus als ik nog een arbeidsproductief leven wil gaan hebben met een eigen bron van inkomsten zal ik toch weer een eigen bedrijf moeten gaan opzetten. En daar heb ik energie voor nodig. En ga ik de komende weken eens goed nadenken of ik extra energie over heb om deze blog te blijven vullen.

Gezocht een vrouw die dit jaar uit de schuldsanering komt

mfxklrg

Ben jij een vrouw en kom jij dit jaar uit de schuldsanering dan zoekt een journalist van het tijdschrift de Libelle, jou om mee te werken aan een interview. Is heel spannend om te doen. Ik weet er alles van maar je helpt een ander wel. Je helpt degene die zich nog schaamt voor zijn schuldverleden. En je kan bijdragen aan meer begrip voor mensen die in de schuldsanering zitten. Althans dat is mijn overweging geweest om met mijn schuldsanering om te gaan.  En mijn medewerking aan  het interview in  Plus magazine.

Waarom het geven van openheid zo belangrijk is werd mij vandaag weer duidelijk. Ik had een man aan de lijn die zich zo schaamt voor zijn schulden dat hij er met niemand in zijn omgeving over kan praten. Hij vind dat hij ooit een fout gemaakt heeft en daardoor zit hij nu in de financiële problemen. Dat kan natuurlijk dat je een fout maakt waardoor je financieel klem loopt. Maar wie maakt er geen fouten in zijn leven. Moet je je daarom schamen. Ben je daarom een sukkel. Nee natuurlijk niet. Soms maak je een keuze die dan achteraf niet zo slim blijkt te zijn geweest. Maar dat kan gebeuren. Helaas heeft niemand een glazen bol waarmee hij of zijn in de toekomst kan kijken.

En het kan zomaar zijn dat je door wat voor omstandigheden je financieen niet goed op een rij kan krijgen. Dat je bijvoorbeeld moeite hebt met gedisciplineerd om te gaan met je geld.  Of dat je in je jeugd nooit geleerd hebt om verstandig met geld om te gaan. Ook veel jongeren kampen met schulden. Omdat ze niet geleerd hebben altijd geld achter de hand te hebben. Is dat stom? Ja oerstom. Maar daar is een verklaring voor te geven. De jongeren hebben het niet  geleerd. Of hebben geleerd dat dat lenen oke is of ze  doen uit sociale druk mee met het uitgeven aan uitgaan. En dan worden ze opeens ziek.  En krijgen te maken met een eigen riscico waar ze geen rekening mee hebben gehouden.

Zorgkosten een verhaal apart. Van de week was het weer op het nieuws. Niet naar de dokter gaan uit angst voor de kosten. Vreselijk vind ik dat.

http://nos.nl/video/2131989-eigen-risico-moet-veel-lager.html

http://blikopnieuws.nl/gezondheid/244988/driekwart-nederlanders-vindt-eigen-risico-veel-te-hoog.html

 

800.000 verzekerden kunnen eigen risico niet betalen

 

Kortingsbonnen knippen

Korting op producten liever zonder knippen!

IMG_2450[1]
3,83 cent
Ik weet niet hoe jij erover denkt maar ik vind het hoogst irritant wanneer ik om korting te krijgen, bonnetjes moet gaan knippen. Ik vind dat zo’n infantiele bezigheid. Ik denk dan altijd waarom geef je niet gewoon die korting? Hoop jij als winkelier dat  je de korting niet zo vaak moet geven doordat ik dat stomme knippen niet meer ga doen? Dat door die vertragingsactie er een aantal mensen zijn die die korting dan maar laten voor wat het is. Ondertussen maak je wel de sier met de mogelijkheid voor een goede korting. Dit fenomeen zie je steeds vaker en is nu in opmars in Duitsland. Nog even en we kunnen hier ook in Nederland een programma maken als extreem couponning. Een serie waarin mensen in Amerika met hun kortingsbonnen komen tot kortingen van 500 euro. En naar huis gaan met winkelwagens vol gratis eten.  Maar wel hun hele leven ingericht hebben om die kortingen maar te kunnen krijgen.

IMG_2453[1]

Ik woon in het grensgebied met Duitsland. Het is heel voordelig om je drogisterij artikelen te kopen in Duitsland.

Lidl, 48 cent
Lidl, 48 cent

Daar zijn twee grote ketens waar je voordelig kunt kopen. De ene heet DM en de ander Rossmann. Deze twee concerns vechten elkaar liefst het kot uit. Dit voor de consument voordelige gevecht heeft tot resultaat dat de prijzen zo goed als gelijk zijn voor beide drogisten. Behalve als je de coupons in de strijd gooit. Dan komt Rossman voordeliger uit. Het verschil met de Nederlandse producten is echt heel groot. Haarverf is standaard rond de vijf euro. En dan heb ik het over goede merken. Zoals Lóreal. Maar ook huismerken zijn goed en goedkoop. Badschuim voor 45 cent. Vitamine C voor 45 cent. Dat vond ik al goedkoop bij de Lidl in Duitsland maar daar was de Vitamine C 48 cent maar wel een minder zware dosis.

 

img_30631
DM hogere dosering 45 cent

‘Wel vreemd maar mijn kattenvoer koop ik ook bij dezelfde drogist Dat is meer dan een euro goedkoper. Ik heb het gemak dat de drogist in Duitsland aan de overkant ligt van de Lidl. Standaard haal ik daar Goldessa kruidenkaas 0,79 cent. Een vergelijkbaar product met Philadelphia maar dan een bakje van 300 gram. Dus veel voordeliger en veel meer dan dat bekende merkproduct. Heerlijk ook om sauzen te maken.

Ik heb nog niet gebruik gemaakt van de kortingsbonnen. Daar moet ik mijn bezoek aan Duitsland eerst voor plannen. En uitzoeken of het echt zoveel voordeliger is. Wil je in aanmerking komen voor de coupons dan kun je gebruik maken van onderstaande links.

Ik vind wel dat je vaak wel discipline moet opbrengen om dat niet producten te gaan kopen die je anders nooit zou gaan kopen. Heel verleidelijk als het erg goedkoop is maar criteria moet natuurlijk ook zijn dat je het nodig hebt. En ik denk ook altijd aan mijn gezondheid. Dus ik koop zo min mogelijk kant en klaar producten want daar zitten immers allerlei toevoegingen in. Maar ook dat als ik het zelf maak ik uiteindelijk goedkoper uit ben.

https://schnaeppchenfuchs.com/ratgeber/dm-oder-rossmann 

https://schnaeppchenfuchs.com/gutscheine/coupons-zum-ausdrucken

Openheid helpt je

Openheid kan je helpen

daisy-747320_1280pink-lemonade-795029_1920bleeding-heart-748549_1920

“Dat jij daar zo open over bent”‘, knap hoor! Deze uitspraak hoor ik vaak. Het verbaasd me elke keer weer. Waarom zou ik over iets dat mijn hele leven op dit moment zo bepaald  niet open zijn. Praten over geld is een taboe maar praten over pech met geld in je leven is schijnbaar totaal over de top. Want daarmee geef je aan dat je niet succesvol bent. Je hebt verloren. Waar het in Amerika gezien wordt als een verdienste dat je ooit failliet bent geweest en weer door bent gegaan, is het in Nederland heel anders. Pech in je leven wordt weggestopt. Daar praat je niet over. Wie durft eerlijk te vertellen dat de vakantie een ramp was. Lees verder Openheid helpt je