Ervaringsverhalen in de schuldsanering schaars

Ervaring in de schuldsanering of WSNP

Voorjaar! Nieuwe kansen

 

Beste lezers,

Al weer maanden geleden had ik eigenlijk besloten om te stoppen met deze website. Ik vond de verhouding tussen wat ik er in stopte en wat ik er voor terug kreeg te minimaal. Maar door de rust die ik heb genomen heb ik de tijd gekregen om na te denken waarom ik eigenlijk ben gaan schrijven. En de reacties van lezers hebben bij mij een vernieuwde drive te weeg gebracht. Ik heb een aantal reacties van lezers gehad die me erg raakte. En precies de spijker op de kop sloegen waarom ik ooit begonnen ben met deze website. Dat is dat ik over mijn eigen ervaring schrijf. Ik weet hoe het is om langzaam maar zeker af te glijden naar de schuldsanering. Ik weet  nog hoe de stress je de strot afknijpt in de tijd voordat het doek uiteindelijk valt. Dat begrip kan je alleen voelen en uitstralen als je het zelf hebt meegemaakt. Naar die ervaringen was ik op zoek toen ik zelf in de problemen kan.

Hoe is het in de schuldsanering?

Meer nog dan alles wilde ik weten hoe het was om in de schuldsanering te zitten. Is het werkelijk zo vreselijk als ik steeds las. Hoeveel geld heb ik dan nog. En wat mag ik houden? Hou ik alleen nog een tafel en stoelen over? Ik was echt heel erg bang dat ik uiteindelijk onder de brug zou moeten slapen of bij mijn vrienden op de bank. Maar ik was niet alleen en vrienden hebben maar 1 bank. Geen zes die ik nodig zou hebben voor manlief en kinderen.

Hoe verging het mij

Ik ben uiteindelijk pas in de schuldsanering terecht kunnen komen na de verkoop van mijn huis. Drie keer in twee jaar ben ik verhuisd. Ik ben begonnen op een camping en daarna naar een kleine flat in het centrum verhuisd. Nu na twee jaar in de schuldsanering woon ik op mijn 56-st jaar in een senior woning. Klein maar met tuin. De kinderen waren toen wij uit onze koopwoning vertrokken zo’n beetje allemaal tegelijkertijd op kamers gegaan. Dat was wel even lastig. Ik voelde me daardoor extra ontheemd.  Want met zijn allen bij ons logeren was bijna niet mogelijk. Daar maakte ik me dan weer heel druk om. Voelde me schuldig en verdrietig omdat het niet mijn keuze was en het heel onnatuurlijk voelde. In praktijk komen de kinderen nooit gezamenlijk en heb ik tijd voor elk kind individueel en dat is heel prettig. Leuk voorbeeld hoe een nadeel tot een voordeel werd.

Financieel

Ik leef nu in de schuldsanering op bijstandsniveau. Dat is niet erg. Het vraagt wel heel veel discipline. Ook een goed overleg met mijn man. Want een financiële planning maak je samen. Ik probeer te leven van vijftig euro in de week voor huishoudelijke boodschappen. Als ik dat doe dan hou ik geld over voor kleding/schoenen in de uitverkoop. Ik koop alleen kwaliteit zodat mijn investeringen voor de lange termijn zijn. Ik kan sparen voor mijn eigen zorgbijdrage en of iets anders. Maar alleen als ik me strak aan mijn financiële planning hou. Uiteindelijk heb ik natuurlijk wel mijn huis, auto moeten verkopen. Maar ze zijn nooit in mijn huis komen kijken. En mijn minimale sieraden heb ik kunnen houden. Wel heb ik heel veel weg moeten doen omdat ik de helft kleiner ben gaan wonen. En dan ook nog meubels weg moeten doen omdat ze te groot waren. Dat hele proces van inkrimpen en spullen weg doen was pijnlijk. Ik heb mijn hart kunnen ophalen aan alle minimaliseringsgoeroe’s die kiezen immers bewust voor ontspullen. Daarmee voelde ik me gelijk heel trendy en milieubewust. En mijn Tiny house is nu  groot genoeg.

Email this to someoneShare on Facebook

6 gedachten over “Ervaringsverhalen in de schuldsanering schaars

  1. dag lieve dame !
    ik ben erg blij dat u terug schrijft!
    ik zit niet in de schuldbemiddeling , ben niet uitNmaar uit B.maar ben wel vorig jaar (na 10j dienst en pesterijen =depressie soit een lange lijdensweg)mijn werk kwijt …dus we moeten opletten jongste is nog maar net 14 en het studeren moet nog beginnen en oudste moet nog 1.5j of 4j naargelang wat ze kiest gelukkig hebben we géén schulden buiten de hypotheek ,maar het is wel de bedoeling dat we die kunnen blijven betalen ! ook werd ik net 48j dus vanaf vandaag gaat er een slot op mijn portemonnee! lieve groet Jezebelle

  2. Hoi Aafke,

    Fijn dat je weer bent begonnen. Kijk ook naar de goede dingen van minder spullen: minder ruimte nodig, minder onderhoud, minder schoon maken, minder vervanging. Als het je al zo lang lukt om zonder te doen, had je ze dan eigenlijk wel nodig? Zo’n beetje als een tijd gecampeerd hebt en je komt dan thuis: jeetje wat een hoop spullen. Ik hoop dat je er een positieve draai aan kunt geven.

    En strak, als je uit de schuldsanering bent, ben je een kei in zuinig aan doen. Kun je lekker zo voort gaan en buffers opbouwen, hoef je misschien wel niet te werken of een beetje omdat je geen enorme hypotheek meer hebt. Echt, geluk zit in andere dingen, maar dat weet je inmiddels vast wel. Hou vol en bemoedig ons! Succes!

    Liefs,

    Corry

    1. Inderdaad Corrie, de mooiste dingen in het leven zijn gratis. Dat heb je goed gezegd. Goed geschreven. En Aafke, zo fijn dat je verder gaat, en je kunt idd alleen maar weten wat een ander doormaakt als je het zelf hebt meegemaakt. Chapeau dames🎩😃

    2. Zo is het Corry! Ik beschreef de weg ernaar toe. Ik heb nooit zoveel nodig gehad maar loslaten wat je hebt is lastig. Die stoel bijvoorbeeld met herinneringen van toen de kinderen nog baby waren. Of de kast van mijn opa. Zulke zaken zijn lastig. Maar die pijn is heel betrekkelijk. En zegt niets over hoe het nu met me gaat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.