Solliciteren in de schuldsanering

Solliciteren in de schuldsanering!

Blik verruimen

Ik had weer even inspiratie opgevat om te gaan solliciteren. Soms heb ik weer die kriebels. Zal wel door de energie komen die het voorjaar mij geeft. Ik leef na die donkere wintermaanden helemaal op als de eerste bloesem aan de bomen komt

Vol energie en bewust van al mijn kwaliteiten ga ik weer druk zoeken op internet naar een goede en leuke baan voor mij. Ik schrijf weer geweldig leuke sollicitatie brieven en heb de hoop dat ik een uur later gebeld wordt. Want die werknemers zien gelijk het licht als mijn brief binnen komt. Hoe hebben ze het kunnen volhouden zonder mijn inspirerende inzet. En dan die allround kwaliteiten die zijn indrukwekkend. Neem je mij aan dan heb je drie werknemers in een. Ik ben zo breed inzet baar.

Helaas de werkelijkheid is anders. Ik wordt niet na een uur gebeld. Sterker nog ik krijg alleen nog maar een bevestiging van ontvangst van mijn mail. Hierin staat  de boodschap dat als ik na een paar weken niets meer hoor, ze me niet nodig. hebben. Mijn uren durende inspanning voor de brief wordt beloont met een geautomatiseerde ontvangstbevestiging. Vreselijk toch.

Banenmarkt

Maar niet getreurd. Ik heb nog een diploma van een vijf jaar durende studie. Toen ik mijn diploma kreeg was het net crisis. Er was geen werk voor me. Het is nu ook crisis maar met die dijk aan levenservaring die ik nu heb kan ik zeker omgangskunde geven. Ik heb mijn onderwijsbevoegdheid. Dat zal toch nog wel waarde hebben? Vol goede moed toog ik met een vriendin naar een docenten vacature markt. Helaas mijn docenten opleiding omgangskunde- maatschappijleer is niets meer waard. Het vak omgangskunde is zo’n beetje afgeschaft en docenten maatschappijleer zijn er legio. Ervaring is heel belangrijk. Stage lopen? Wellicht kan ik nog op een ROC werken. Daar zijn de eisen niet zo streng en kan ik mijn ervaring als zzp-er inzetten. Daar vragen ze tenslotte mensen uit de praktijk.

Conclusie

Terug rijdend naar huis klamp ik me vast aan de laatste uitspraken. De volgende dag komt mijn realiteitszin om de hoek kijken. Wat een afgang. Ik heb een waardeloze studie gevolgd. Ik ben docent in niks. Ik pieker aansluitend aan deze dag nog een nacht en dan weet ik het weer. Ik ga die kant niet op. Ik bel nog een keer voor de aardigheid naar een ROC of ze me kunnen gebruiken en dan sluit ik dat hoofdstuk af. Vooral geen hoop hebben. Lijkt me verstandig. En de enige weg die me open staat is na de schuldsanering een eigen bedrijf te starten.

Geen baan, geen werk

Hoe triest ook. Niemand zit te wachten op een vrouw van 56 jaar die te hoogopgeleid is voor ongeschoold werk en docent is in vakken waar geen werk in is. En dan ook nog zo zelfstandig is dat ze een eigen bedrijf heeft gehad. En die in de schuldsanering zit. Ook al komt dat niet omdat ze niet succesvol was. En ik probeer me maar niet kwaad te maken als we als samenleving besluiten de pensioengerechtigde leeftijd te verhogen. Want ik wil wel werken maar niemand zit op mij te wachten . Na honderden sollicitaties kan ik die conclusie wel trekken. Alle energie ga ik stoppen in mijn nieuwe bedrijf. Ik wil nu niet meer solliciteren. Ik mis de overtuiging om te solliciteren. Het kost me veel energie en na jaren solliciteren kan ik overtuigd zeggen dat het me niet gaat lukken.

Bedrijf

Doel voor ogen houden

Mijn kosten in levensonderhoud  zijn geminimaliseerd doordat ik mijn huis kwijt ben en er geen alimentatie verplichting meer is.  Mijn man heeft een goede baan. Dus alle inkomsten uit mijn bedrijf zijn extra. Bijscholen en focus houden dat staat nu op mijn gele briefje dat ik geplakt heb op mijn computer. Zo houdt ik de moed erin.

Heb jij nog moed en de verplichting om te solliciteren of wil je een eigen bedrijf gaan starten dan heb je wat aan onderstaande links.

www.indeed.nl

https://www.kvk.nl/evenementen/434940/?gclid=Cj0KEQjwuOHHBRDmvsHs8PukyIQBEiQAlEMW0Lx6YzfB9ulP8RiGr-fiGlu4pBqH75Jw2R8f2iKaHfcaApGL8P8HAQ

Email this to someoneShare on Facebook

4 gedachten over “Solliciteren in de schuldsanering

  1. Ik ben al 10 jaar zelfstandig en heb besloten om niet met pensioen te gaan. Het werk dat ik doe kan ik tot in lengte van dagen doen en er zelfs dood bij neervallen (lijkt me wel wat). Gelukkig heb ik inspirerende voorbeelden van 80-ers, 90-ers en zelfs iemand van 104 jaar oud die nog yogales geeft. Dus: voor mij geen pensioen, ik ga vrolijk door. Ik vind het een opluchting.

    Oh ja, en voor een baas werken doe ik NOOOOOOIT meer. Te veel bazen gehad die dommer waren dan ik, haha! Go for it!

  2. Ja, leuk…nog 3 maanden dan word ik 65…
    Wie wil mij nog, heb ook nogal wat od kwaaltjes..dus doe ik vrijwilligers werk met mate…1 of 2 dagen wat gedaan ben ik ook voor 2 dagen gebroken…Jammer hoor ik zou nog graag willen, doe er alles aan om mijn Lijf op te vijzelen 🙄

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.