Verhuizen kost altijd meer

packing-24472_1280

Ik zit. Het enige wat beweegt zijn mijn handen. Wat een zaligheid. Verhuizen kost meer dan je denkt. Niet alleen financieel. Maar ook lichamelijk. Ik heb veel spierpijn en mijn hele lichaam lijkt te kraken. Het viel me deze keer lichamelijk zwaar. Ik dacht dat ik behoorlijk getraind was. Want dit was de derde verhuizing in drie jaar. Maar het viel me erg tegen. Volgens mij zeg ik dat bij elke verhuizing. Is dat  een natuurlijke verdringing? Je vergeet de pijn en de energie die een verhuizing kost,  zodra je op plek van bestemming bent beland. Zou het zoiets zijn? Een genetische overlevingsdrift om maar te zorgen dat je als voormalige jager altijd bereid bent te verkassen en niet meer weet hoeveel zweet en frustratie zo’n verhuizing met zich meebrengt. Zou het zoiets zijn als na een bevalling, je vergeet de pijn zodra het kind er is?  Want als je dat wel zou weten zou je toch nooit aan een tweede, derde kind beginnen. En als je het zou weten hoeveel moeite het kost om te verhuizen zou je er dan weer aan beginnen?

Maar mijn “kind” zorgt er inderdaad voor dat ik de pijn nu nog wel voel maar al aan het vergeten ben. Mijn eerste visite heeft namelijk al bij mij in mijn tuin gezeten. En dat was heerlijk. Het was het allemaal waard. Mijn kinderen  vinden het huisje zo heerlijk normaal. Kijk mam, ik kan met mijn armen gestrekt in de kamer staan en dansen. Ja inderdaad het kan weer. En mijn kinderen kunnen weer uitslapen zonder ik me gruwelijk erger doordat ik me als een muisje zo stil in mijn flat moet gedragen. Ze voelen daardoor gelijk minder lui en verwend aan. Laat maar, denk ik nu. Ze hebben het nodig. Haha, mijn perspectief is weer behoorlijk aan het verschuiven.

En dat brengt me op beeldvorming. Mezelf weer normaal voelen. Als je in schuldsanering zit voel je je niet normaal. Je normale leven lijkt even stil te  staan. Het is beperkt geraakt tot 3 jaar. Deze periode ben je aan het aftellen. Iedereen die ik spreek weet precies hoeveel maanden er nog te  gaan zijn tot de deadline.  Ik moet nog 1 jaar en zeven maanden. Elke maand die ik verder kom is een maand dichter op mijn doel. Een leven zonder schulden. Dat ik nu in een senior woning woon op de begane grond is ook een stap naar het normaal voelen. Ik heb mijn hele  volwassenen die nog op weg zijn naar de schuldhulpverlening en nachten wakker liggen omdat ze n leven een tuin gehad. Dat ik alleen een balkon had waar je niet op kon zitten omdat die bijna gelijkvloers was met de straat  en de voorbijgangers daardoor recht in je gezicht keken als ze voorbij liepen, voelde voor mij zwaar onbehagelijk. De herrie van de binnenstad kon ik nooit buitensluiten. Ik voelde me daardoor opgesloten op dat flatje. Maar nu kan dat allemaal wel en ik voel me een stuk normaler. Is dat verwend ja, want ik realiseer me dat er onnoemelijk veel mensen op een flat wonen. Ik weet ook dat er veel mensen bij zijn die dat prima vinden. Maar ik was het niet gewend. En tijdens mijn  jeugd woonde ik op het platteland en natuurbeleving nodig hebben is daardoor wel geprogrammeerd. Het is allemaal een kwestie van perspectief. Toen ik dreigde dakloos te worden vond ik de flat prima en was ik daar dankbaar voor. Want het had allemaal zoveel erger kunnen zijn. Zo heb ik afgelopen weken verschillende mensen gesproken die niet  weten waar ze over een tijd gaan wonen. Zo herkenbaar. Dus ik weet dat ik tevreden kan zijn met minder maar ik voel me nu heel blij en dankbaar met mijn tuintje en in het wonen  in deze heerlijk rustige wijk.  Ik hoor weer vogels.

 

 

Email this to someoneShare on Facebook

8 gedachten over “Verhuizen kost altijd meer

  1. Wat fijn om te lezen dat je een eigen huisje hebt. Ik werk zelf als slotenmaker en het doet me nog altijd pijn als ik mee moet met een afspraak met een deurwaarder omdat iemand zijn rekeningen niet kan betalen. Ik wou dat ze hiervoor echte oplossingen hadden in Nederland. Voor veel mensen is tegenwoordig namelijk 1 misstap al genoeg om niet langer je rekeningen te kunnen betalen.

  2. Is het helemaal goed gekomen met de gebreken van het huis? Heeft de verhuurder de problemen opgelost?

    Veel geluk in je nieuwe woning, geniet ervan!

    1. Hoi Polly,

      De verhuurder heeft de vloerbedekking betaald. Maar niet de legkosten. Die waren dan nog 200 euro. Voor mij die in de schuldsanering zit natuurlijk een groot bedrag. En daar schrok ik dan ook erg van. De oorzaak van de schimmel is nog niet opgelost. Daar gaan we achterheen want anders heeft de vloer over niet al te lange tijd weer hetzelfde probleem.

        1. Dat krijg ik niet omdat ik in principe niet hoefde te verhuizen en ik denk zelfs dat ik daar geen recht op zou hebben. Omdat mijn inkomen te groot is. Ik heb wel weinig maar dat komt omdat ik een gedeelte aan de schuldeisers af sta. Het is namelijk het inkomen ( officieel) wat maat gevend is. Niet wat je door de sanering werkelijk krijgt. Daar zijn uitzonderingen op. En dat is ook per gemeente afhankelijk.

  3. Fijn om te horen dat je. Je zo happy voelt in huisje met tuin.
    Ik deel de ervaring naar fla/appartement weer naar tuin.

    Heb ik een stukje gemist? Over deafloop met je vloer, schimmel en woningbouw of toch een andere woning?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.