Wat ga jij worden?

Wat wil jij worden als je groot bent?

2dQML4n

Ik weet nog steeds niet wat ik wil worden. Dat is wel een beetje gek want ik ben 55 jaar. Als je namelijk op oudere leeftijd werkeloos wordt zou je kunnen zeggen dat de wereld weer voor je open ligt. De mallemolen van het leven gaat weer draaien. Je zult jezelf opnieuw moeten positioneren. Want je bent oud. Of zoals ik dat als antwoord op mijn sollicitaties heb gekregen, “je bent te ervaren”.

Dat is natuurlijk een kwestie van perspectief want in 1986 was ik ook te oud. Ik was 27 jaar en afgestudeerd als docent. Na stapels sollicitaties werd het tijd om een andere richting te kiezen. Deze droom zou het niet gaan worden. Er was keuze genoeg uit mensen met ervaring. Wat wilde ik dan worden?

Wat wilde ik eigenlijk worden? Ik koos ervoor om me te herscholen. Ik begon dus weer op de eerste tree van de ladder. Mijn gedachte om met deze scholing ervaring op te doen om daarna les te geven was een te lange weg. Ik was inmiddels bijna dertig en de kinderwens kwam naar voren.

Ik werd gezegend met drie kinderen. Wat wilde ik eigenlijk nog worden? Ik voelde nog steeds ambitie maar mijn diploma was inmiddels jaren oud. Nu was ik zeker te oud en ik had nog steeds geen ervaring. Waar kon ik dan wel op solliciteren? Ik ging vrijwilligerswerk doen. Uiteindelijk heb ik daardoor een baan aangeboden gekregen.

Door omstandigheden verviel deze baan. En weer de vraag waar kon ik op solliciteren? Wat was ik waard ? Hoe kwam ik aan werk? Ik had nu wel ervaring maar die was wel specifiek.  Kon ik daar een nieuwe baan mee vinden?  Uiteindelijk ben ik voor mezelf begonnen. Ik was succesvol maar maakte een fout. Ik had maar één opdrachtgever.  Het bedrijf hield er mee op en daarmee ook mijn werk. En opnieuw ben ik te oud, heb ik te specifieke ervaring en zijn er geen banen. En nu ben ik echt oud, althans dat vind de maatschappij. Maar ik ben actief en via mijn werk als vrijwilliger heb ik het aanbod voor deze column gekregen. Mijn advies is dan ook blijf actief, ben bereid om weer de eerste trede van de ladder op te gaan. En bedenk dat ook jij nooit te oud bent. Je kunt altijd opnieuw beginnen.

Email this to someoneShare on Facebook

6 gedachten over “Wat ga jij worden?

  1. Misschien is de belangrijkste vraag : “Wie wil je zijn ? ” en daarbij kijken welk beroep je past.
    Keuze maken in je pubertijd is zo moeilijk en helemaal als het is : “Wat wil je worden ?”

    1. Ja zo is het natuurlijk eigenlijk altijd. Maar wie wil ik dan zijn? Voor mij werkt het beste als ik me bedenk wat doe ik het liefste. En dan is daar behoefte aan in onze maatschappij.

  2. De duivel is oud! Gewoon iets gaan doen wat je écht leuk vind en van het één komt vaak het ander. Zó onzinnig hoe wij met leeftijd omgaan.

    1. De duivel zit vaak op je schouder en fluistert je in waar jezelf bang voor bent. En het is gemakkelijk om mee te gaan in een heersende moraal. Want wij ouderen worden als we groot zijn de grootste groep in onze samenleving. Wedden dat we dan weer heel anders tegen oud worden aan kijken.

    2. De duvel is inderdaad oud maar vertel dat maar aan de werkgevers en de uitzendburo’s! Toen ik op mijn 35E baanloos werd door ’n verhuizing, zei het piepjonge meisje van het UWV: oudere dames zijn moeilijk plaatsbaar 😬😬

      1. Ja inderdaad!Grr… Wel eerlijk van het meisje. Maar wat een belachelijke maatschappij leven we toch. Want 35 jaar is natuurlijk in mijn ogen als “oudere dame”, piepjong. En daarom ben je eigenlijk zo jong als je jezelf voelt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.