Ziek zijn in de schuldsanering

medications-257344_1920

Je hoopt natuurlijk dat het nooit gebeurd. Ziek worden. Als je in de schuldsanering zit, of weinig inkomen hebt wil je dat al helemaal niet. Want ziek worden kost geld. Niet alleen wordt je eigen bijdrage aangesproken maar ook meerder kosten vliegen je om de oren. Ik had het natuurlijk allemaal op moeten schrijven. Daar zou ik dan wel de sier mee kunnen maken. Want het zou bewijzen hoe gestructureerd ik met geld om ga. Maar helaas als de zorgen de deur in stampen gaat de rust en discipline er een beetje af. Ik heb om de financiën in de hand te houden een heel simpele regel. Ik besteed zeventig euro in de week aan mijn huishouden. Daarvan gaat al twintig euro af aan honden eten. (Een guilty pleasure erfenis uit rijkere tijden). Het zij zo.

Met deze eenvoudige manier heb ik het prima kunnen redden. Want door dit uit te geven kon ik nog sparen en heb ik mijn en mijn mans eigen risico altijd achter de hand kunnen houden. Ook kon ik af en toe onverwachtse uitgave zonder zorgen opvangen.  Maar nu is mijn man ziek geworden en is in een klap de eigen bijdrage opgesoupeerd. Ook ik heb van de week weer zes buisje bloed af laten nemen. Mijn stresslevel was weer behoorlijk gestegen en zoals eerder in het verleden ging dat gepaard met een stijging van de bloeddruk.

Oei en daarmee is mijn eigen bijdrage ook aangesproken. En dat geeft mij een onbehagelijk gevoel. Ik vond het wel lekker dat ik zoals vorig jaar het gehele bedrag van de eigen bijdrage al had en mijn spaargeld over had.  Dat betekende concreet inslaan in de uitverkoop. Nieuwe schoenen voor mij en voor mijn man. Dat zit er nu aan het einde van dit jaar niet meer in. Er zal nu niets meer over zijn.

Het is overigens niet alleen de eigen bijdrage die het ziek zijn ons kost. Parkeergeld om de auto bij het ziekenhuis te parkeren is ook een hoge kostenpost. Zal maar niet uitweiden hoe schandelijk ik het vind om daar parkeergeld te moeten betalen. Er is ook een  pyjama broek gekocht.  Ook zo’n eenmalige kostenpost waar je niet onder uit kan. Hij voelde zich toch licht ongemakkelijk zonder.Joggingbroek totaal uit vorm en zo’n slobberende te korte broek gaf hem een onbehagelijk gevoel. Kon ik me voorstellen. Je hoeft er niet als een sloeber uit te zien. En voor tien euro is de  pyjama broek snel gekocht. Het infarct is natuurlijk wel een waarschuwing. Stress kan immers een oorzaak zijn.  Dus genieten maar van het leven en met het mooie weer dat er toen was hebben we een terrasje gepakt. En ja, daar gingen we weer in de fout. Iets lekkers bij de koffie kon er ook nog wel vanaf. En een bosje bloemen vond ik ook niet overdreven. En een kaartje … en een gezonde doch iets duurdere maaltijd heb ik ook gekookt.

We zijn nu vier weken verder. We weten nog steeds niet wat de oorzaak van het infarct is geweest. De zorgen die gepaard gaan met onzekerheid zijn groot. We hebben ons wel voorgenomen om meer leuke dingen te gaan doen. Meer aandacht aan leven te geven en niet alleen maar te overleven. En er zijn zat leuke dingen te doen die geen geld kosten. Zo waren we afgelopen weekend in Venray op het Sint Anna terrein. Daar konden we gratis boeken halen die gedoneerd zijn door mensen die hun boeken een tweede kans willen bieden. Je kunt daar je eigen boeken inleveren en als je wilt andere meenemen.  Geweldig initiatief. Je kunt daar ook koffie en thee drinken voor 0,25 cent! Wat een opsteker. Ik heb tuinboeken mee genomen en een kookboek en een leesboek. Mijn man vond een boek over massage technieken bij stress. Nooit verkeerd. Ik bied me aan als oefenobject. Is nog goed ook voor hem blijft hij lekker actief.  Als ik dan helemaal ontstresst zal ik hem ook masseren.

http://leescafe-st-bernard8.webnode.nl/

 

 

Email this to someoneShare on Facebook

2 gedachten over “Ziek zijn in de schuldsanering

  1. Een tip die je misschien al weet, ik koop zelf eigenlijk alle kleding en schoenen bij de kringloop. Dan moet je wel snuffelen. Maar ik tref het toch wel vaak. Van de week mooie nog nieuwe dameslaarzen van leer voor 12,50. Heb ook wel eens goede schoenen kunnen scoren voor maar 1,50. Ook nachtkleding daar voor weinig. Ook goed voor het milieu, want je geeft dingen een tweede leven. En eerst een keertje wassen/ buiten laten luchten (met schoenen) en dan is het weer lekker fris. In winkels waar je het ‘nieuw’ koopt weet je ook niet altijd wie er met z’n ‘zweetjatten’ e.d. het heeft gepast en misschien zelfs wel in huis mee heeft gelopen en daarna teruggebracht ofzo. En op die manier loop je er prettig verzorgd bij voor een klein bedrag. Beterschap hoor!

  2. Aafke, ja zelf zit ik in de Bijstand maar intussen ben ik ervan overtuigd geraakt dat je elke dag er wat van kunt maken. Dat hangt niet alleen van geld hebben en kunnen uitgeven af. Consumeren…daar hoor ik niet bij. Er is voor mijzelf een leven waarin me zelf creatief inzet en zo goed als ik kan aan zingeving van mijn zijn vorm geeft. Ik heb het er goed mee. Ik doe niet met veel consumptiegedrag mee. Ik leef mijn eigen leven. Ik haal er veel rijkdom voor mezelf uit. Alles zonder geld is echt veel aanbod willen zien! Ik kom ook vaak bij het Leescafee! Mijn moeder zei altijd: “Hoie wor Net,en maak er maar weer wat van!” Jaren later ben ik steeds meer gaan begrijpen wat zij daar destijds mee bedoelde. Toen kon ik er nog niks mee maar nu weet ik het.
    Dat is mijn persoonlijke rijkdom. Dat vindt je niet in geld. Wederkerigheid, respect, erkenning , waardering en liefde zijn de essentie van leven. En dan pas ontdek ik hoe arm de mensheid nog is.

Laat een reactie achter op aaltje Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.